एक दिशा जीवनाची

एक दिशा जीवनाची,
ओढ नव्या जगाची,
एक दशा व्यथांची,
हे अपयश कालोखाचि.


स्वप्नं नाही खोटी,
जी पाहतो झोपेत.
हरतो सारी हिम्मत
आम्ही एका ठेचेत.


उठतानाहि हातांची
आशा का करावी.
उजवाडणा-या नभात
ध्येये उंच उडवी.


जगताना कठीण तेच का
वाट्याला आमच्या.
शक्ती आहे मारुतीसारखी
झाकल्या गेल्या मुठींच्या.


तरीही आदर्शांंच्या व्यक्तींची
कास आम्ही का धरावी.
आम्ही घडवू जीवन आमचे,
भविष्य रेखाहि खेचावी.

तरी ती दोन मने अबोला पाळायची

रोज आमची भेट व्हायची
नजरेला नजर थेट भिडायची
प्रेमाची तलवार काळजात घुसायची
तरी ती दोन मने अबोला पळायची

वर्गात रोज बाजुला बसायची
चोरून चोरून जरी पहायची
कधी कधी तर नजर मिळायची
पटकन सावरून नजर चुकवायची
तरी ती दोन मने अबोला पाळायची

प्रेम दोघांचे ऊतू जायचे
ओठांवर दोघांच्या आणि फुटायचे
मनात दोघांच्या खुप वाटायचे
तरी ती दोन मने अबोला पाळायची

त्या मनाचे ठसे वाटेत उमटायचे
एवढ असूनही ते दोघ एकच मानायचे
तरी ती दोन मने अबोला पाळायची

तो तिची वाट न ती त्याची वाट रोज बघायची
एकमेकांना पाहून खुष व्हायची
इतका एकमेकांना जीव लावायची
तरी ती दोन मने अबोला पाळायची

उजाडला की दिवस दोघे ठरवायची
आज बोलून टाकूच सगळ पक्क करायची
समोर येताच शब्दच विसरायची
तरी ती दोन मने अबोला पाळायची

हि तर कथा तुम्हा ऐकवायची
म्हणून हि तर कविता बनवायची
ती तुम्ही वाचून पहायची
आवडली तर कॉमेंट करायची
मनी आठवून वाचणारी रडायची
कारण हि कविता त्यांचीच असायची

शेवटी मी तुझीच रे

शेवटी मी तुझीच रे

शेवटी मी तुझीच रे

तुझ्यातच शोधलेल सुख 

तुझ्यासोबत वाटलेलं ते दुःख  

अन संशयाने केली मी ती चूक 

अजूनही मला सलतेय रे 

अजूनही मला सलतेय रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

तुझ्या मनात होत ते प्रेम 

माझ्या मनात का नाही 

तू सोडली नाही ती साथ 

अन मी सोडला तो हात 

अजूनही तुला शोधतोय रे 

अजूनही तुला शोधतोय रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

बोलायचं होत तुला खूप 

पण मला वेळ नव्हता 

आता मात्र मी मोकळी 

पण तू जवळ नव्हता 

अजूनही आतुर आहे रे 

अजूनही आतुर आहे रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

तुझ्यासोबत रमत जगले 

तेच खरे जीवन 

आठवताच अश्रू ढाळतात 

माझे हेच नयन 

अजूनही धारा वाहतात रे 

अजूनही धारा वाहतात रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

घडला मला तुझा तो सहवास 

फुलांचा दरवळला तसा तो सुवास 

अजूनही मी घेत आहे रे 

अजूनही मी घेत आहे रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

आता धसके खाऊ लागलाय 

तो माझा श्वास 

अन तुझ्या परतण्याचा तो प्रवास 

अजूनही आस तुझी धरतोय रे 

अजूनही आस तुझी धरतोय रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

शेवटी मी तुझीच रे 

व्यथा

आवाजाची मधुरता कानात गुणगुणते 

रुपाची सौंदर्यता डोळ्यांत लुकलुकते 

तुझ्या विना विरहाची कल्पना जीवाला तळमळवते 

तुझ्यात गुंतल्या जीवाची व्यथा स्वतःशीच भुणभुणते 

भेट

भेट तुझी माझी व्हावी एका सुनामीसारखी

सागराच्या लाटांच्या वादळी भावनेसारखी

प्रेमाची साक्ष त्या प्रेमी किना-यासारखी

ओथंबून ओंजळ सुख परी दुःख त्यांच्या विरहासारखी

स्वतःवरचे खापर देवा तुझ्या माथी फोडतात

आता मात्र देवा तुलाच दोष देतात,

स्वतःवरच खापर तुझ्या नावावर फोडतात.

जगण्यासाठी हात दिलेस चांगल्या वापरासाठी,

सगळ सोडून आम्ही कामी आणलेत आपल्या स्वार्थासाठी.

उपकाराची भाषा विसरून,

तुझे गुणगान गातात,

स्वतःवरचे खापर देवा तुझ्या नावे फोडतात.

डोळे देऊन उपकार केलेस आम्हा मानवावर,

बघणे वाचणे विसरून,

आम्ही जळतो एकमेकांवर.

दुस-यावरचा अन्याय डोळे बंद करून पाहतात.

स्वतःवरचे खापर देवा तुझ्या माथी फोडतात.

चलण्यासाठी पाय दिलेस,

केलीस उणीव कमी,

लाथ उगारण्यात आयुष्य घालवतो आम्ही नराधमी.

मदतीसाठी आमचे पाय कधीच नाही धावत,

स्वतःवरचे खापर देवा तुझ्या माथी फोडतात.

झाली सगळी रोजचीच दुःखे,

तुझ्या दारी मांडतात,

वेळेविना काहिच न घडतं,

कधीच हे न जाणतात.

हात समोर जोडून,

मनात शिव्या घालतात.

स्वतःवरचे खापर देवा तुझ्या माथी फोडतात.

हृदयासारखी सुंदर गोष्ट माणसापाशी नाही,

आहे म्हणतो आम्ही जरी,

तीचे मोल आम्हा न ठायी.

एकमेकांविषयी क्लेश भरण्यासाठी वापर करतात,

स्वतःवरचे खापर देवा तुझ्या माथी फोडतात.

भगवद गीतेत तुच आहेस यांना ठाऊक नाही,

वेळ फक्त टाइमपाससाठी आहे,

ते वाचण्यासाठी नाही,

अशी फालतू कारणे देऊन तुलाच उलट बोलतात,

स्वतःवरचे खापर देवा तुझ्या माथी फोडतात.

(कवि-केशव सावंत )

आठवणी

अश्रूंच्या सरी धाऊन आल्या,
नकळत माझ्या डोळ्यांमध्ये.

तुझ्या आठवणी जाग्या झाल्या,
नकळत माझ्या हृदयामध्ये

तुला कधी न सांगता आल्या,
शब्दच अडले ओठामध्ये.

परी शेवटी सावली उरल्या,
तुझ्या माझ्या या नात्यामध्ये.

तुला कधी न सामिल केले,
मला होणा-या वेदनांमध्ये.

तुझेच तुजला कळून चुकले
सलत राहिल्या भावनांमध्ये.

(कवि - केशव सावंत)

मैत्री

मैत्री 

मैत्रीचे  धागे कधीच नसतात तुटणारे 

जुन्या आठवणी आठवून गालात हसणारे 

कधी कधी क्षणात रडवणारे 

मैत्री म्हणजे अतूट विश्वास 

आयुष्यातल्या प्रेमाचा प्रवास 

मैत्रीत असतो हक्क 

त्यात असत प्रेमाच बंधन पक्क 

मैत्रीत मिळतो संद्याकालचा गार वारा 

ज्यामध्ये बरसतात नेहमीच मस्तीच्या गारा 

मनात असतो आठवणींचा खेळ 

असाच कधीतरी जमतो मग मैत्रीचा मेळ 

मैत्रीचे धागे कधीच नसतात तुटणारे 

जुन्या आठवणी आठवून गालात हसणारे

 

परिक्षा

परीक्षा 

परीक्षा म्हणजे कंटाळा 

परीक्षा म्हणजे अभ्यास 

परीक्षा म्हणजे आहे ते नको असताना 

ताटात जबरदस्ती वाढलेली कारल्याची भाजी खास. 

परीक्षा म्हणजे जागरण 

परीक्षा म्हणजे अडथळा 

परीक्षा म्हणजे जमत नसताना 

बुद्धीचा केलेला खुळखुळा. 

परीक्षा म्हणजे tension 

परीक्षा म्हणजे study चे section 

परीक्षा म्हणजे कुठलं तरी 

भुलभुलैय्या वाल mansion . 

परीक्षा म्हणजे जबरदस्ती 

परीक्षा म्हणजे दबावाखालील मस्ती 

परीक्षा म्हणजे exam hall मध्ये 

काही येत नसताना आलेली सुस्ती. 

परीक्षा म्हणजे यश किंवा अपयश 

परीक्षा म्हणजे वीस किंवा पंचाहत्तर 

परीक्षा म्हणजे answers येत नसताना 

पेपर मध्ये ठोकलेल उत्तर. 

अशीच उत्तर लिहून education पूर्ण होत 

पण आयुष्यातील परीक्षा मात्र संपत नाही.